آيين‌نامه نمايه‌سازي استنادي نشريات معتبر علمي :: معاونت پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد

آيين‌نامه نمايه‌سازي استنادي نشريات معتبر علمي در

با توجه به لزوم گسترش علم در جهان اسلام و نظر به بيانات حكيمانه حضرت آيت‌الله خامنه‌اي مقام معظم رهبري جمهوري اسلامي ايران مبني بر ايجاد پايگاه استنادي علوم جهان اسلام[1] و پيرو مصوبه نهمين مجمع عمومي وزراي آموزش و پرورش كشورهاي اسلامي در سال 1386 (2007 ميلادي) در رباط پايتخت مراكش و نيز عطف به مصوبه چهارمين نشست وزارت آموزش عالي كشورهاي اسلامي در سال 1387 (2008 ميلادي) در باكو پايتخت جمهوري آذربايجان* آيين‌نامه نمايه‌سازي استنادي نشريات معتبر علمي در ISC به شرح زير ابلاغ مي‌گردد.

اين آيين‌نامه به منظور نمايه‌سازي استنادي نشريات معتبر علمي در پايگاه استنادي علوم جهان اسلام (ISC) تدوين گرديده است. براين اساس، مي‌توان به ارزيابي استنادي نشريات و رتبه‌بندي آنها در رشته‌هاي موضوعي مختلف با توجه به ضريب تأثير هر نشريه اقدام نمود. همچنين، اين پايگاه مقالات و دانشمندان پراستناد، مقالات داغ، نشريات برتر و در نتيجه دانشگاه‌ها، مراكز آموزش عالي و مؤسسات پژوهشي و فناوري و كشورهاي برتر را از اين حيث مشخص مي‌نمايد.

ماده 2: شرايط نمايه‌سازي استنادي نشريات معتبر علمي در ISC

نشريات علمي مي‌توانند با رعايت شرايط و ضوابط زير در پايگاه استنادي علوم جهان اسلام (ISC) نمايه‌سازي استنادي شوند:

‌أ. داشتن اعتبار علمي از مراجع قانوني كشور مربوطه با تأييد شوراي راهبري (ISC)

تبصره: در مورد نشرياتي كه مراجع قانوني مشخص ندارند، شوراي راهبري (ISC) تصميم‌گيري مي‌نمايد.

نشريه در يكساله منتهي به ارزيابي احراز شرايط بايد قبل از شروع هر فصل براي فصلنامه‌ها و دو فصلنامه‌ها و قبل از شروع هر ماه و هر هفته براي ماهنامه‌ها و هفته‌نامه‌ها، منتشر شده باشد.

نشريه بايد به طور جداگانه و در زمان مقرر منتشر شود. ادغام شماره‌هاي متعدد در يك نشريه جايز نمي‌باشد.

تبصره: فهرست نشرياتي كه با تأخير منتشر مي‌شوند جهت اتخاذ تصميم به شوراي راهبري (ISC) ارجاع مي‌گردد.

هر نشريه معتبر بايد داراي وبگاه مخصوص به خود بوده و از طريق شبكه جهاني وب قابل دسترس باشد.

ارسال منظم نسخه الكترونيكي نشريه از طريق سامانه دريافت الكترونيكي نشريات ISC.

‌و. ايجاد امكان دسترسي بر خط به نشريه توسط سردبيران نشريات براي نويسندگان و داوران مقالات.

‌ز. درج كامل نام نشريه، سال (دوره) و شماره به زبان انگليسي

‌ح. درج آدرس پستي، پست الكترونيكي، شماره تلفن، نمابر، كدپستي نشريه و شماره استاندارد بين‌المللي نشريه (ISSN).

‌ط. درج معيارهاي نگارش با استفاده از شيوه‌نامه‌هاي معتبر به منظور يك‌دست‌سازي منابع و مأخذ مورد استفاده در مقالات جهت سهولت پردازش اطلاعات در پايگاه ISC.

‌ي. داشتن حداقل متوسط ضريب تأثير براي سه سال اخير طبق نظر شوراي راهبري (ISC).

1. عنوان كامل مقاله، چكيده، كلمات كليدي، فهرست منابع مقالات و وابستگي سازماني نويسنده يا نويسندگان به زبان انگليسي.

2. نام، نشاني الكترونيكي و وابستگي سازماني نويسندگان.

3. ذكر منبع در صورت استفاده نويسنده از حمايت يا منابع مالي خاص.

4. الزام نويسندگان در استقاده از شيوه‌نامه مندرج در نشريه براي نوشتن مقاله و ذكر منابع.

اين آيين‌نامه در يك مقدمه، دو ماده و دو تبصره و در تاريخ 20/11/87 به تصويب شوراي راهبري پايگاه استنادي علوم جهان اسلام (ISC) رسيد.

[1]- Islamic World Science Citation Center (ISC)

* پايگاه استنادي علوم جهان اسلام (ISC) در جلسه 623 مورخ 10/2/1387 نيز به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي جمهوري اسلامي ايران رسيده است.